neden böyle hissettiğim konusunda inanın hiç bi fikrim yok, benimle aynı hisseden varmı bunuda bilmiyorum, kimseye de sormadım zaten. ama istanbul’un resmi sınırları içerisinde kalan kimi yerler bana istanbul gibi gelmemesi bir tarafa alenen tozlanmış, …

Lutf ile cûd eyle ya Rab, bana kim, hayrım kalîl.
Müflisim gerçek, kapına geldim işte ya Celîl!
Pek büyük olsa da zenbim, afvedip ört suçlarım;
Bir garîp, avare, müznib kulunum, gayet zelîl.
Benden isyan ve unutmak, peş peşe nice …

“ben kendi derdime ararken derman
derdinden hasta olan nice lokmanları gördüm / derdinden yanan nice lokmanlar gördüm”
“yanar, yanar… yanmaya yanmış gönül…”
“ayrılık ateşten bir ok”
“ahh…”
paylaş/sakla