mustafa’blog

cehennemden cenneti, acılar içinden mavi gökyüzünü ayırt edebileceÄŸini midüşünüyorsun?Â
soğuk çelik raylardan yeşil çayırları ayırt edebilir misin?
bir maskeden gülümsemeyi? ayırtedebileceğini düşünüyor musun
ve sana kahramanlarınla hayaletleri takas ettirdiler mi?Â
aÄŸaçlarla sıcak külleri?Â
Sıcak hava ile soÄŸuk bir esintiyi?Â
bozuk para olarak soÄŸuk komfor verdiler mi?Â
ve kafesteki başrol için savaştaki sıradan rolü değiştin mi? 

How I wish, how I wish you were here.Â

burda olmanı ne çok isterdim 

biz sadece balık kabında yüzen iki kayıp ruhuz,
yıllar boyunca hep aynı yüzeyde koşan ne buldun?
aynı eski korkuları mı? 

Wish you were here
keşke burda olsaydın

Ramazan

Ramadan

mutluluk

sukut

af

başlangıç

sabır

temizlenme

kavuÅŸma

mana

dua

yakınlaşma

hoşgeldin güzel Ramazan

insan hem insan olarak kalmaya devam edip hemde yine baÅŸka insanların elinden çıkmış ve oldukça mekanik/elektronik bir nesneye bu kadar nasıl hayran olabilir. anlarım; eÄŸer bir hattatın elinden çıkmış bir “mim” görsem ve bunları hissetsem, yada (da ayrılırmı emin deÄŸilim ÅŸimdi) oyularak yapılan bir ahÅŸap işçiÄŸiyle mestolsam. ama bu nedir, nasıl bu kadar baskın bir sevgiyi kendisine çekmektedir. eni sonu kısa bir süre sonra yeni modelleri çıkacak ve yerini baÅŸka sevgilere bırakacak olan birÅŸey. ama ona kalıp laptop yada dizüstü yada bilgisayar denilince bile alınabilirim ÅŸu halimle hayır o bir “vaio“. Read the rest of this entry »

bir ahmet kaya vardı. gitti. öldü gitti. zamanıydı tam gitmenin demekki onun için gitti. ahmet kaya’yı nerden hatırlarım bu vakitte bilmem ama ÅŸimdi kürtçe ÅŸarkılar heryerde çalıyor ben hiç bir kürtçe ÅŸarkısını dinlemesemde serdar ortaç denilen tuhaf ÅŸeyden çok daha fazla severdim.

her neyse aklıma o meÅŸhur magazin gazetecileri derneÄŸi ödül töreni sırasında olanlar geldi ve serdar ortaç’ın cinsiyetle açıklanamayacak sesiyle söylediÄŸi 10. yıl marşı geldi aklıma. onu alkışlayanlar geldi. bide o dönemdeki reha muhtar denen geldi.

neler geçti bu köprünün altından neler. Read the rest of this entry »